يكي از اتفاقات جالب هفته گذشته انتخاب علي لاريجاني به جاي حدادعادل در مقام ریاست مجلس بود.

اين براي نخستين باري است كه يكي از روساي مجلس در دوره بعدي حضور در مجلس در اين سمت ابقا نمي شود.

به نظر من که اقدام مباركي بود. نفس اينكه رئيس مجلسي در دوره آينده به عنوان نماينده اي ساده و يا حداكثر يك رئيس كميسيون به فعاليت خود ادامه دهد اقدام خوبي است و بر مخزن تجربيات سياسي كشور مي افزايد.

يكي از بدترين مرض هايي كه هم فرهنگ عمومي و هم سياست كشور را به طور وحشتناكي به خود آميخته است بت سازي و فراعادي سازي افراد در راس است كه مشكلات و مسائل زيادي را به همراه خود دارد و همين چرخش مناسب و شایسته افراد حتي اگر در قالب يك طيف سياسي هم باشد يكي از راه هاي زدودن فرهنگ بت سازي است.

شخصا برخورداري ازسابقه فرهيختگي حداد عادل را می پسندم ودرعین حال پذیرش طرح و بررسی پیشنهادات ارسالی از مجمع تشخيص مصلحت نظام را در مجلس خاطره ای بسیار ناخشویاند از مجلس هفتم می دانم.