دیروز عصر (سه شنبه) محل کارم بودم. داشتم کم کم می رفتم که یکی از دوستان اس ام اس فرستاد هم میهن توقیف شد. خبرگزاری فارس رو دیدیم. این خبر به شکل فوری و در یک خط منتشر شده بود. بلافاصله تلفنی با چند نفر از تحریریه هم میهن صحبت کردم . گفتند که شماره فردا را بسته بودند که ناگهان خبر توقیف را شنیده اند و این یعنی حالگیری به تمام معنی . روزنامه هم میهن قبلا هم توقیف شده بود و به تازگی مجوز انتشار آن صادر شد. چند دقیقه بعد معلوم شد که طبق معمول این توقیف هم اقدام قاضی مرتضوی دادستان تهران است. ولی تعجب برانگیز تر دلایل توقیف بود که مربوط می شد به روند قبلی پرونده قضایی این روزنامه والبته نادیده گرفتن بندهایی از قانون مطبوعات در دوره انتشار جدید آن. به نظر می رسد که این دلایل بیشتر بهانه باشد.  وجود مشکل در روند قبلی دادرسی را می توان قبلا هم فهمید و به علاوه قبل از آغاز به کار تحریریه اطلاع داد . اما چه می توان کرد. هم میهن جزء روزنامه های پربار و حرفه ای کشور بود. ارائه سبک جدیدی در بستن صفحه نخست و چاپ تصاویر تمام قد ازشخصیت ها در این صفحه (البته به تقلید از روزنامه سان انگلیس اما برای نخستین بار در روزنامه های سیاسی ایران) درج اخبار بسیار کوتاه در صفحات داخلی و انتشار ویژه نامه ای با محوریت موضوعات اجتماعی برای توده های مردم  از ویژگی های این روزنامه بود .
از شنیدن خبر توقیف هم میهن واقعا متاسف شدم . به امید روزی که تعامل و برخورد با مطبوعات هم سامان یابد و هم حرمت فعالیت رسانه ای حفظ  شود.
آمین